وبلاگ شخصی علی محسنی

هیجان زود رسیدن به نرسیدنمان افزود

و همچنان ادامه دادیم

تا از یاد رفتنمان حتمی شد

آن روزها داغ بودیم و ندانستیم که چالهای کور جلوی پایمان را نمی بینند

و روزبه روز به زخمهایمان می افزاید

بازم تو بخندخنده ات شیرین است                         

دیریست که رسم و راه عالم این است                  

                                                         هرکس که به زلف تو نبسته دلرا

                                                          در مکتب ما کلاس او پائین است